۱

علل عوارض و درمان اورکیت یا التهاب بیضه

بازدید 1189

اورکیت چیست؟

اورکیت (یا-KY-tis) تورم یا التهاب یک یا هر دو بیضه (بیضه) است. بیضه ها بخشی از دستگاه تناسلی مرد هستند که اسپرم و تستوسترون (هورمون) می سازند. اکثر مردان دو بیضه دارند که داخل کیسه ای به نام کیسه بیضه قرار دارند.

اورکیت باعث تورم یک یا هر دو بیضه و دردناک شدن آن می شود. عفونت های ویروسی مانند اوریون شایع ترین علت هستند. علل دیگر عبارتند از STDs مانند کلامیدیا و عفونت های باکتریایی مانند UTI. علائم ارکیت معمولاً با گذشت زمان با مراقبت در منزل بهبود می یابد. این وضعیت به ندرت بر باروری تأثیر می گذارد، اگرچه ممکن است بیضه ها کوچک شوند. هر دو بیضه ممکن است به طور همزمان تحت تاثیر ارکیت قرار گیرند. با این حال، علائم معمولاً فقط در یک بیضه ظاهر می شوند.

ارکیت باکتریایی ممکن است با اپیدیدیمیت همراه باشد – التهاب لوله پیچ خورده (اپیدیدیم) در پشت بیضه که اسپرم را ذخیره و حمل می کند. در این صورت، اپیدیدیم ارکیت نامیده می شود.

اپیدیدیم اورکیت چیست؟

اپیدیدیم-اورکیت، ابتلا به اورکیت و وضعیتی به نام اپیدیدیمیت به طور همزمان است. اپیدیدیمیت اپیدیدیم را ملتهب و متورم می کند و باعث درد بیضه می شود.

علائم اورکیت

بیشتر موارد ارکیت حاد هستند، به این معنی که  درد شدید و ناگهانی در یک یا هر دو بیضه اولین علامتی است که ممکن است به کشاله ران  (ناحیه ای که قسمت بالایی ران  به پایین شکم می رسد) گسترش یابد. این وضعیت اغلب در یک بیضه شروع می شود. اما می تواند به بیضه دیگر سرایت کند یا روی کیسه بیضه تاثیر بگذارد.

سایر علائم ارکیت عبارتند از:

  • درد از خفیف تا شدید متغیر است
  • احساس ناخوشی عمومی (ناراحتی)
  • بیضه هایی که حساس، متورم و قرمز یا بنفش به نظر می رسند
  • احساس سنگینی در بیضه متورم
  • خون در منی
  • تب شدید
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • درد ناشی از زور زدن با اجابت مزاج
  • درد حین مقاربت
  • ادرار دردناک
  • انزال دردناک
  • ترشح غیر طبیعی
  • بزرگ شدن پروستات
  • غدد لنفاوی متورم در کشاله ران
  • خستگی.

اصطلاحات “درد بیضه” و “درد کشاله ران” گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می شوند. اما درد کشاله ران در چین پوست بین ران و شکم رخ می دهد – نه در بیضه. علل درد کشاله ران با علل درد بیضه متفاوت است.

در اپیدیدیم ارکیت، علائم مشابه هستند و ممکن است به سرعت (حاد) یا آهسته (مزمن) شروع شوند.

علل اورکیت

ارکیت می تواند در اثر عفونت باکتریایی یا ویروسی ایجاد شود. گاهی اوقات نمی توان علت ارکیت را مشخص کرد.

ارکیت باکتریایی

اغلب، ارکیت باکتریایی با اپیدیدیمیت همراه است. اپیدیدیمیت معمولاً در اثر عفونت مجرای ادرار یا مثانه ایجاد می شود که به اپیدیدیم گسترش می یابد. اغلب، علت عفونت STI است. سایر علل عفونت می تواند مربوط به تولد با ناهنجاری در دستگاه ادراری یا قرار دادن کاتتر یا ابزار پزشکی در آلت تناسلی باشد.

باکتری هایی که معمولا باعث ارکیت می شوند عبارتند از: اشریشیا کلی، استافیلوکوک و استرپتوکوک. همچنین ممکن است عفونت پروستات همراه با اورکیت اتفاق بیفتد.

باکتری‌هایی که باعث بیماری‌های مقاربتی (STD) مانند سوزاک، کلامیدیا و سیفلیس می‌شوند، می‌توانند باعث ارکیت در مردان فعال جنسی شوند، معمولاً در سنین ۱۹ تا ۳۵ سال.

  • سایر عفونت های ویروسی که باعث ارکیت می شوند عبارتند از:
  • آبله مرغان (واریسلا).
  • سیتومگالوویروس (CMV).
  • بیماری دست، پا و دهان (ویروس کوکساکی).
  • سرخجه.

ارکیت ویروسی

ویروسی که باعث اوریون می شود می تواند باعث ارکیت نیز شود. بیشتر در پسران جوان، ورم چشم ۴ تا ۶ روز پس از شروع اوریون شروع می شود. یک سوم از پسران مبتلا به اوریون به اورکیت و سپس بیماری به نام آتروفی بیضه (کوچک شدن بیضه ها) مبتلا می شوند. به همین دلیل است که برای همه کودکان، به ویژه پسران، مهم است که واکسنی را دریافت کنند که از اوریون محافظت می کند.

اگر واکسیناسیون مناسب علیه اوریون انجام نداده اید، اگر به عفونت ادراری مبتلا می شوید، اگر بیش از ۴۵ سال دارید، یا اگر کاتتر را در مثانه خود قرار می دهید، ممکن است در معرض خطر ارکیت مقاربتی باشید.

عوامل خطر ارکیت غیرجنسی عبارتند از:
  • عدم ایمن سازی در برابر اوریون
  • داشتن عفونت های مکرر دستگاه ادراری
  • انجام جراحی که دستگاه تناسلی یا مجاری ادراری را درگیر می کند
  • متولد شدن با ناهنجاری در دستگاه ادراری
عوامل خطر ارکیت جنسی عبارتند از:
  • شرکای جنسی متعدد
  • رابطه جنسی با شریکی که مبتلا به بیماری مقاربتی است
  • رابطه جنسی بدون کاندوم
  • سابقه شخصی یک بیماری مقاربتی
اگر هر یک از عوامل زیر را داشته باشید، خطر ارکیت بیشتر است:
  • بیماری خودایمنی.
  • انسداد خروجی مثانه، مانند هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) یا تنگی مجرای ادرار.
  • کاتتر فولی (وسیله ای که ادرار را از مثانه به یک کیسه خارجی تخلیه می کند).
  • دوره های قبلی اپیدیدیمیت.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر درد یا تورم در کیسه بیضه خود دارید، به خصوص اگر درد به طور ناگهانی رخ دهد، فوراً به پزشک مراجعه کنید.  اگر متوجه قرمزی، تورم، درد یا التهاب کیسه بیضه یا بیضه شدید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. تعدادی از شرایط می توانند باعث درد بیضه شوند و برخی از آنها نیاز به درمان فوری دارند. یکی از این شرایط شامل پیچش طناب اسپرماتیک (پیچ خوردگی بیضه) است که ممکن است باعث ایجاد درد مشابه با ارکیت شود. پزشک می تواند آزمایشاتی را انجام دهد تا مشخص کند کدام بیماری باعث درد شده است.

تشخیص

پزشک احتمالاً با سابقه پزشکی و یک معاینه فیزیکی برای بررسی بزرگ شدن غدد لنفاوی در کشاله ران و بزرگ شدن بیضه در سمت آسیب دیده شروع می کند. پزشک همچنین ممکن است معاینه رکتوم را برای بررسی بزرگی یا حساسیت پروستات انجام دهد.

صفحه نمایش STI: اگر از مجرای ادرارتان ترشح دارید، یک سواب باریک در انتهای آلت تناسلی شما قرار داده می شود تا نمونه ای از ترشحات به دست آید. نمونه در آزمایشگاه از نظر سوزاک و کلامیدیا بررسی می شود. برخی از غربالگری های STI با آزمایش ادرار انجام می شود.

آزمایش ادرار: نمونه ای از ادرار شما برای بررسی غیرطبیعی بودن چیزی آنالیز می شود.

سونوگرافی: این آزمایش تصویربرداری رایج ترین آزمایشی است که برای ارزیابی درد بیضه استفاده می شود. سونوگرافی با داپلر رنگی می تواند تعیین کند که آیا جریان خون در بیضه های شما کمتر از حد طبیعی است – نشان دهنده پیچ خوردگی – یا بالاتر از حد طبیعی است که به تایید تشخیص اورکیت کمک می کند.

آزمایش خون برای HIV و سیفلیس

درمان اورکیت

درمان بستگی به علت ارکیت دارد.

درمان اورکیت باکتریایی

آنتی بیوتیک ها برای درمان ارکیت باکتریایی و اپیدیدیم ارکیت مورد نیاز است. اگر علت عفونت باکتریایی STI باشد، شریک جنسی شما نیز نیاز به درمان دارد. تمام دوره آنتی بیوتیک های تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنید، حتی اگر علائم شما زودتر برطرف شود، تا مطمئن شوید که عفونت از بین رفته است.

مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه  مانند ایبوپروفن (ادویل یا موترین)، ناپروکسن، یا استامینوفن توصیه می شود.

درمان ارکیت ویروسی

هیچ درمانی برای ارکیت ویروسی وجود ندارد، اما علائم ارکیت معمولاً در عرض چند روز بدون درمان شروع به کاهش می کند. اما ممکن است هفته ها یا ماه ها طول بکشد تا تورم به طور کامل از بین برود.  در این بین، می توانید از درمان های خانگی برای مدیریت علائم خود استفاده کنید.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

برای کاهش ناراحتی:

  • در رختخواب استراحت کنید.
  • دراز بکشید تا کیسه بیضه شما بالا بیاید.
  • بسته های سرد را در صورت تحمل روی کیسه بیضه خود قرار دهید.
  • از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.
  • کیسه بیضه خود را با شورت های مناسب یا یک ساپورت ورزشی بالا ببرید.

عوارض اورکیت

عوارض ارکیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آتروفی بیضه. اورکیت در نهایت می تواند باعث کوچک شدن بیضه آسیب دیده شود.
  • آبسه اسکروتوم. بافت عفونی پر از چرک می شود.
  • ناباروری. گاهی اوقات، اورکیت می تواند باعث ناباروری یا تولید ناکافی تستوسترون (هیپوگنادیسم) شود. اما اگر ارکیت فقط یک بیضه را تحت تأثیر قرار دهد، احتمال کمتری وجود دارد.
  • مرگ بافت بیضه

ارکیت چقدر شایع است؟

ارکیت به ندرت به عنوان تنها مشکلی که بیضه ها را تحت تاثیر قرار می دهد رخ می دهد. وقتی این اتفاق می افتد، معمولاً مربوط به عفونت اوریون است. یک واکسن استاندارد دوران کودکی – سرخک، اوریون، سرخجه (MMR) – از انسان در برابر اوریون محافظت می کند. تقریباً ۶۰۰۰۰۰ پسر و مرد هر ساله به اپیدیدیمیت مبتلا می شوند. بسیاری از آنها – تقریباً از هر ۱۰ نفر، ۶ نفر – اپیدیدیم ارکیت دارند.

چگونه می توان از ارکیت پیشگیری کرد؟

برخی از موارد ارکیت قابل پیشگیری نیستند. این امر به ویژه در مواردی که از مشکلات مادرزادی دستگاه ادراری رنج می برند صادق است. با این حال، می توانید از خود در برابر انواع خاصی از ارکیت ویروسی محافظت کنید. خود و فرزندانتان را در برابر اوریون واکسینه کنید تا خطر ابتلا به اورکیت را کاهش دهید.

انجام رابطه جنسی ایمن می تواند به پیشگیری از ارکیت باکتریایی کمک کند.

 

 

 

منابع:

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  1. محمدی گفت:

    تشکر مفید بود

مشاهده بیشتر